SONISCHE SCENE, een uitnodiging

Cultuurhuis Hof De Bist in Ekeren nodigde kunstenaar Pieter De Clercq (°1976) uit voor een artistieke invasie in en rond het kasteel Hof De Bist. Op zijn beurt nodigde hij Joke Caimo, Laurent Cartuyvels, Vaast Colson, Quinten Struyven, Kris Van Dessel, Erwin Van Looveren en Ken Verhoeven uit. Voor Pieter De Clercq is dit zijn eerste ervaring als curator van een collectief project. 

Opgeleid als architect en als beeldend kunstenaar, koestert De Clercq een grote belangstelling voor experimentele muziek en geluidskunst. In Sonische Scene brengt hij architectuur, kunst en geluid samen. De Clercq kent deze site al langer en onderzoekt hoe de gegeven situatie (een gerenoveerd 19de-eeuws neoclassicistisch kasteel in een landschapspark) mogelijkheden biedt tot het aftasten van grenzen en het opzoeken van vrijheid.

Op diverse vlakken zoekt Sonische Scene dus de grenzen op. De grenzen van een tentoonstellingsconcept, de grenzen tussen artistieke disciplines, tussen gemarkeerde tijdstippen en fysieke ruimtes, tussen binnen en buiten, tussen representatie en realiteit, de grenzen tussen organisator en maker, tussen deelnemer en waarnemer.

Daarvoor ging De Clercq systematisch te werk. Hij bestudeerde de originele plannen en bouwaanvragen van het kasteel en de omgeving. Dat leidde tot een gestileerd schaalmodel (1:10) dat als een vertrekpunt fungeerde voor dit project. Opgesteld in de inkomsthal van het kasteel, vormt PTR-SS 1:10 het epicentrum van Sonische Scene. De maquette nodigt uit tot ideeën en interacties, zet aan tot reflectie en discussie, en fungeert als verbindende structuur voor interventies van de deelnemende kunstenaars. 

De zeven kunstenaars interveniëren daarnaast via diverse acties, situaties en installaties op uiteenlopende locaties binnen en buiten het kasteel. Een deel daarvan wordt al tijdens de prelude op vrijdag 21 november geactiveerd terwijl een ander deel onder de noemer opus ontsloten wordt op zaterdag 22 november. Het derde luik, resonantie, staat vanaf zondag 23 november open voor het nazinderen in de vorm van reflectie, registratie of documentatie. 

De drie momenten van deze ‘sonore scenografie’ worden gespiegeld in de drie sites waarmee de kunstenaars aan de slag gaan: het schaalmodel/meubelstuk, de reële omgeving van kasteel en domein, en, last but not least, het achthoekige paviljoentje. Daar zijn, onder de noemer Infinity Friendship Jukebox, geluidswerken te horen van de kunstenaars en de curator, en van zeven kunstenaars die zij op hun beurt uitgenodigd hebben. Dit ‘rhizoom’ kan zich daarna nog verder vertakken.

Door de 16 uur durende play list deint dit project rond kunst en/als geluid dus uit, als de rimpelingen veroorzaakt door een kiezel in een vredige parkvijver of als de geluidsgolven na een explosieve impact. Zelf omschrijft De Clercq het opzet als ‘een kader scheppen, de juiste schaal zoeken om kunst, schoonheid, concepten, poëzie op de voorgrond (scene) te laten treden. En dat is vandaag misschien al een statement en een daad van verzet’.

Johan Pas, Ekeren, oktober 2025